niedziela, 12 grudnia 2010

"Najlepszy przyjaciel."

Występują:

- A.F.
- Z.S.
- Ksiądz
- Tłumy wiernych

Miejsce: osiedlowa kaplica. Czas: niedziela, 20 lat temu.

Ksiądz zaprasza wszystkie dzieci, aby podeszły do ołtarza i zgodnie z nową formułą wzięły udział w specjalnie dla nich przygotowanej pogadance. Pogadanka ma na celu lepszą komunikację duszpasterza z najmłodszymi wiernymi, czyli przekazywanie treści Ewangelii w tłumaczeniu na język dziecięcy. Temat pogadanki - kim chce być dla nas Jezus?
Całość dyskusji, w której biorą udział również dzieci kręci się głównie wokół tego, że Jezus chce być naszym przyjacielem. Ksiądz, pragnąc jakoś zgrabnie zakończyć pogadankę pyta : "A więc czego się dziś dowiedzieliście? Kto jest waszym przyjacielem?". A.F. z przerażeniem obserwuje, że jej przyjaciółka Z.S. wyrywa się do odpowiedzi. Jest to dla A.F. straszne i niepojęte, bo przecież sam fakt stania na środku kościoła, na oczach tylu ludzi jest już wystarczająco wstrząsającym przeżyciem. W dodatku A.F. wie, że mówić należy do mikrofonu. Wszyscy patrzą, cisza wokół. Ksiądz podchodzi i powtarza pytanie: "No? Masz jakiegoś prawdziwego przyjaciela, takiego na całe życie?" Na co, ku uciesze wiernych i konsternacji księdza, Z.S. odpowiada z przejęciem "Tak - A.F.!"
A.F. marzy już tylko o zapadnięciu się w jakąś kryptę w podłodze...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz